مدرسه جمهوری اسلامی ایران در سنگال

صنایع دستی در سنگال صنعت گسترده و متنوعی نیست اما با توجه به حضور پررنگ گردشگران خارجی در سنگال یکی از حوزه های فعال در این کشور به حساب می آید.

بخش مهمی از صنایع دستی سنگال را تولیدات چوبی تشکیل می دهد که شامل میزهای کوچک،مجسمه های حیوانات آفریقایی و ابزار آلات موسیقی می شود. از عاج فیل و شاخ سایر حیوانات نیز گوشواره، گلدان و لوازمی نظیر آن ساخته می شود.

استفاده از وسایل دور ریختنی و ضایعات برای ساخت صنایع دستی بسیار معمول است بطوری که از هر چیزی که فکرش را بکنیم مثل در نوشابه،لوازم ماشین و موتور و ...  وسایلی برای دکوراسیون منازل و ادارات می سازند.

اما یکی از بخشهای مهم و نسبتا گران قیمت کار بر روی پوست حیواناتی نظیر کروکودیل، مار کبرا و بوآ است که در تهیه کیف و کفش از آن استفاده می شود. بازارهای خاص فروش صنایع دستی در سنگال و بویژه داکار از جمله نقاطی است که همیشه پر از گردشگران خارجی است که در حال چانه زنی با فروشنگان سنگالی هستند. این بازارها شامل کوچه های تنگ و باریک و اغلب خاکی با مغازهای کوچک هستند که معمولا با بی دقتی وسایل در قفسه هایی چیده شده و یا از در و دیوار آویزان شده اند.

 

 

به مناسبت پنجاهمین سالگرد تاسیس صلیب سرخ سنگال نمایندگی از سوی این سازمان در مدرسه ج.ا.ایران در سنگال حضور یافته و ضمن اهدای شاخه گل به دانش آموزان به تشریح برخی و ظایف و عملکردهای صلیب سرخ و هلال احمر در سطح جهان پرداختند. در پایان دانش آموزان مدرسه به همراه کارکنان سفارت ج.ا. ایران در سنگال در حیاط مدرسه چند عکس یادگاری گرفتند.

با تلاش های صورت گرفته توسط آقای ذاکری رایزن محترم فرهنگی ج.ا. ایران در سنگال  قرار شد برای بازدید از یک مدرسه قرآنی در شهر داکار سری به این مدارس بزنیم. به همراه خانمی که بعنوان رابط همراه ما آمده بود به سمت بخش هایی از حاشیه شهر داکار در نزدیکی فرودگاه حرکت کردیم به چند مدرسه سر زدیم ولی بدلیلی که در پست قبلی ذکر شد این مدارس تعطیل بودند در نهایت به مدرسه ای رسیدیم که در حال فعالیت بود. 

ساختمانی نیمه ساز که با تابلوی کوچکی در کوچه ای خاکی قرار داشت. پس از ورود بااستقبال مسئولین مدرسه روبرو شدیم و پس از معارفه ای کوتاه تک تک ـآنها مطالبی در زمینه فعالیتهای مدارس قرآنی بیان کردند که مهمترین آنها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد.

مدرسه توسط یک نهاد غیر دولتی اداره می شد -حدودا 80 دانش آموز از 4 تا 13 ساله در آن مشغول تحصیل بودند-اغلب دانش آموزان پسر بودند و بصورت شبانه روزی  در آن زندگی می کردند- علاوه بر آموزش قرآن زبان فرانسه نیز به آنها آموخته می شد.

ادامه مطلب

آتش سوزی چند شب پیش در یکی از مدارس قرآنی شهر داکار که منجر به کشته شدن 9 دانش آموز این مدرسه شد ما را بر آن داشت که مختصری در زمینه شیوه های آموزشی رایج در این کشور و بویژه در مورد مدارس قرآنی فعال در سنگال ارائه کنیم.

در میان انواع شیوه های آموزشی رسمی و غیر رسمی در سنگال ، مدارس قرآنی از پیشینه و تنوع بیشتری برخوردارند و به لحاظ گستردگی حتی نمی توان از آنها یک تعریف جامع ارائه داد.

این مدارس در کنار مدارس دولتی ، و مدارس خصوصی که اغلب مدارس کاتولیک هستند، و تنوعی ازمدارسی که توسط کشورهای خارجی مانند ترکیه، آمریکا، فرانسه و... تاسیس شده اند بخش زیادی از کودکان را بویژه در حاشیه شهرها و مناطق روستایی در خود جای داده اند.

علاقه به یادگیری قرآن و تلاوت آن در میان مردم سنگال که معتقد به طرق صوفیه هستند بسیار مورد توجه مردم قرار دارد. دیدن جوانانی که تسبیح به دست در حال ذکر گفتن و یا خواندن قرآن هستند در کوچه و بازار امری عادی است. به همین جهت خانواده ها تلاش فراوانی دارند که فرزندان آنها قرآن را بیاموزند برخی آنها را به مدارس قرآنی می سپارند و گروهی دیگر پس از پایان ساعات درسی مدارس دولتی در این مدارس به یادگیری قرآن می پردازند.

شیوه ی آموزش و مقررات این مدارس از مدرسه ای به مدرسه ی دیگر متفاوت است و معمولا سرپرست هر مدرسه خود قوانین آن را وضع می کند . این مساله باعث شده که بعضی از این مدارس دانش آموزان خود را برای جمع آوری پول به سطح شهر بفرستند و در گوشه و کنار شهر داکار در پشت چراغ قرمزها و مکانهایی که توریست ها در آن رفت و آمد دارند همیشه می توان گروهی از این کودکان را مشاهده کرد که با لباسهای مندرس با در دست داشتن یک قوطی حلبی در حال گدایی هستند.

 این مطلب ادامه دارد